Zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej u kotów.

Błona naczyniowa oka to środkowa warstwa gałki ocznej składająca się z tęczówki i ciała rzęskowego w przednim obszarze i naczyniówki w obszarze tylnym.  Zatem mówiąc o zapaleniu przedniego odcinka błony naczyniowej mówimy o zapaleniu dotyczącym tęczówki oraz ciała rzęskowego.

Zapalenie błony naczyniowej oka (panuveitis) u kotka chorego na zakaźne zapalenie otrzewnej.

W okulistyce weterynaryjnej schorzenie to występuje bardzo często. U kotów najczęściej towarzyszy groźnym chorobą ogólnoustrojowym, a nierzadko jest pierwszym i jedynym objawem tych chorób.  Dlatego też u kotów z zdiagnozowanym zapaleniem błony naczyniowej, weterynarz-okulista zleci wykonanie szeregu specjalistycznych badań, aby ustalić pierwotną przyczynę schorzenia, a co za tym idzie przeprowadzić skuteczne leczenie i zapobiec nawrotom choroby.

Jakie są objawy uveitis ?

Zaczerwienienie oka,  nadmierne łzawienie, światłowstręt, kurcz powiek to niespecyficzne objawy zapalenia błony naczyniowej u kotów.  Oko może być przymglone . Koci okulista dodatkowo podczas badania, może zobaczyć w przedniej komorze oka tak zwaną „tyndalizację” płynu komórkowego, czyli pojawienie się w nim komórek stanu zapalnego.  Komórki te mogą tworzyć osady na nabłonku tylnym rogówki. W części ciężkich zapaleń może uwidocznić się ropostek – inaczej mówiąc, w przedniej komorze oka będzie widoczny poziom ropy . Charakterystyczne jest także zwężenie źrenicy, jednak w niektórych przypadkach jest ono minimalnie wyrażone i obserwuje się jedynie wolniejszą reakcję źrenicy na środki ją rozszerzające czy też światło.  Weterynarz okulista zmierzy również ciśnienie wewnątrzgałkowe twojego kota. Ciśnienie to jest utrzymywane przez ciecz wodnistą produkowaną przez ciało rzęskowe. Objęte procesem zapalnym ciało rzęskowe produkuje mniejszą ilość cieczy wodnistej. Dlatego też zapaleniu błony naczyniowej oka  towarzyszy obniżone ciśnienie wewnątrzgałkowe.
Informacje te mogą wydawać się szczegółowe i pozornie niepotrzebne. Jednak należy pamiętać, że wczesne rozpoznanie zapalenia błony naczyniowej daje możliwość leczenia i uniknięcia groźnych powikłań, związanych z destrukcją delikatnych struktur oka, które prowadzą do nieodwracalnego upośledzenia widzenia..

Jakie są przyczyny zapalenia przedniego odcinka błony naczyniowej?

U kotów zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej może być konsekwencją zakaźnego zapalenia otrzewnej (FIP), białaczki kotów (FeLV), niedoboru immunologicznego kotów (FIV), toxoplazmozy, cryptococcozy. Zarówno tępe urazy oka jak i penetrujące, w tym ciała obce w rogówce czy jej zadrapanie przez kota, również mogą powodować wystąpienie choroby.  Innymi przyczynami są np. choroby o podłożu immunologicznym, bakteryjnym  czy parazytologicznym jak i nowotwory wewnątrzgałkowe. Dlatego też, ważne jest wykonanie u kota kilku specyficznych badań, dla upewnienia się, czy konkretna choroba ogólnoustrojowa nie jest pierwotną przyczyną schorzenia oczu. Niestety u ok. 75%  kotów chorych na to schorzenie przyczyny nie udaje się określić.

Jak wygląda leczenie zapalenia błony naczyniowej?

Leczenie zapaleń błony naczyniowej, mimo postępów medycyny, pozostaje nadal trudnym zagadnieniem i nie zawsze przynoszącym zadowalające fekty. Spowodowane jest to złożonym patomechanizmem tego schorzenia i różną, często niemożliwą do ustalenia, etiologią. Ze względu na groźne dla kociego oka komplikacje tej choroby, leczenie jest  zwykle agresywne. Obejmuje ono podawanie kilkakrotnie w ciągu dnia, leków przeciwzapalnych i antybiotyków w postaci kropli okulistycznych, jak również preparatów rozszerzających źrenicę. W niektórych przypadkach konieczne jest podawanie leków przeciwzapalnych doustnie lub w postaci zastrzyków.
Czas leczenia zapalenia błony naczyniowej oka zależy od stanu ogólnego kota jak i pierwotnej przyczyny. Zwykle leczenie jest długotrwałe. U niektórych pacjentów udaje się chorobę jedynie kontrolować.

Jakie są zagrożenia związane z zapaleniem przedniego odcinka błony naczyniowej u kotów?

Najczęstszymi powikłaniami zapalenia przedniego odcinka błony naczyniowej są zrosty tylne między tęczówką i soczewką, które mogą spowodować zaburzenia przepływu cieczy wodnistej w oku, doprowadzając do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i jaskry wtórnej.  Jaskra wtórna rozwija się również w wyniku zaburzeń w odpływie cieczy wodnistej przez kąt tęczówkowo-rogówkowy. Powikłanie to spotyka się nawet u 50% kotów cierpiących na tą chorobę. Leczenie jaskry wtórnej jest stosunkowo trudne. Należy pamiętać, iż jaskra jest chorobą gałki ocznej powodującą bardzo silny ból. W momencie, kiedy przegrywamy z nią walkę, preparaty farmakologiczne przestają działać, a pacjent nie kwalifikuje się do chirurgicznego leczenia, jedynym humanitarnym rozwiązaniem, jest podjęcie decyzji o usunięciu zmienionej gałki ocznej. Z naszego punktu widzenia jest to trudna decyzja, jednak z punktu widzenia pacjenta, jest to jedyna słuszna.

Zaćma pozapalna i zrost tęczówki z soczewką u kota chorującego na przewlekłe zapalenie błony naczyniowej.

 Kolejnym częstym powikłaniem zapalenia błony naczyniowej jest zaćma pozapalna. Innym powikłaniem długotrwałego uveitis jest przerwanie włókien obwódki torebki soczewki, co prowadzi do zwichnięcia soczewki.

Continue

Zapalenie spojówek u kota

Zapalenie spojówek kotów jest jednym z najbardziej frustrujących chorób oczu u tych zwierząt. Występuje dość często, za co w dużej mierze odpowiedzialny jest herpeswirus kotów typ 1. Z tego też względu, herpeswirus kotów typu 1(FHV-1) znalazł się na szczycie czarnej listy stworzonej przez okulistów zwierząt. Wirus jest nie tylko przyczyną wielu chorób oczu u kotów, ale również przysparza nam wiele problemów podczas leczenia. Uwierzcie mi na słowo,my okuliści naprawdę go nienawidzimy i w tym uczuciu nie jesteśmy odosobnieni. Dlaczego?

Herpeswirus kotów typ 1- co to jest?

FHV-1 to alpha herpeswirus, który jest jednym z czynników zakaźnych powodujących katar koci. Pod pojęciem katar koci kryje się zespół wirusowo - bakteryjnych zapaleń górnych dróg oddechowych. Katar koci może być nawracającym problemem, zwłaszcza w skupiskach kotów jak hodowle, schroniska, ale i mieszkania, w których bytuje kilka kotów. U kociąt po wygaśnięciu odporności biernej (tj.6-12 tydzień) choroba ma ostry przebieg. U dorosłych zwierząt zazwyczaj przyjmuje formę przewlekłego lub nawracającego zapalenia górnych dróg oddechowych.

 Jak dochodzi do zakażenia herpeswirusem kotów typu 1?

Zakażenie następuje przez kontakt bezpośredni z wydzielinami z nosa, worków spojówkowych i jamy ustnej kotów chorych, jak i bezobjawowych nosicieli. Herpeswirus kotów typu 1 stanowi zagrożenie wyłącznie dla kotów. Ludzie, podobnie jak zwierzęta innych gatunków nie muszą się go obawiać.

Po wniknięciu do organizmu wirus namnaża się w komórkach nabłonka wyścielającego drogi oddechowe. Replikacja wirusa niszczy komórki nabłonkowe, w efekcie prowadząc do zapalenia górnych dróg oddechowych. Po ok 14 - 21 dniach dochodzi do regeneracji uszkodzonych tkanek i kot wraca do zdrowia. Jednakże, jeśli dojdzie do powikłań bakteryjnych, choroba może przebiegać inaczej, a powrót do zdrowia zajmuje więcej czasu.

Koci katar - objawy

Objawy kliniczne związane z zakażeniem mogą się znacznie różnić pomiędzy osobnikami. U jednych kotów dochodzi jedynie do łagodnego zapalenia spojówek (oczy są załzawione). U innych, z ciężką postacią choroby, pojawia się wypływ z nosa i worków spojówkowych, zapalenie spojówek, kaszel, kichanie, gorączka i nawet owrzodzenie rogówki. Chore koty tracą apetyt, są osowiałe. Jeśli dojdzie do powikłań bakteryjnych, rośnie gorączka, pojawia się ropny wypływ z nosa i worków spojówkowych. U zwierząt bardzo młodych lub o osłabionej odporności może rozwinąć się odoskrzelowe zapalenie płuc.

zapalenie spojówek u kota

Herpeswirus kotów typu 1, dlaczego wzbudza tyle emocji?

Po pierwsze FHV-1 jest wirusem powszechnie występującym. Szacuje się, iż ok. 60%- 80 % kotów ma przeciwciała przeciw FHV-1!!

Po drugie herpeswirus kotów wbudowuje swój genom do DNA komórek zwojów nerwowych gospodarza. Oznacza to, że powoduje zakażanie latentne (utajone). Bytuje w tych komórkach nieaktywny już na zawsze. Okresy utajenia są przeplatane epizodami namnażania się wirusa, kiedy to kot staje się źródłem zakażenia dla innych kotów. Reaktywacja wirusa, może również powodować powtarzające się infekcje lub nawroty objawów chorobowych przez całe życie zakażonego kota. Do czynników reaktywujących wirusa należą min. stres,  inna choroba towarzysząca,terapia glikokortykosteroidami, przeprowadzka, wyjazd właścicieli na wakacje, nowy "ktoś" w domostwie (inny zwierz, dziecko, nowy partner). Sprawa może wygląda na dość skomplikowaną, jednak jeśli wiemy, iż herpeswirus kotów funkcjonuje dość podobnie jak wirus opryszczki u ludzi, wszystko zaczyna wyglądać... jeszcze gorzej. 
Dobrze o tym wiedzą ci, którzy wśród 90% ludzi zarażonych wirusem Herpes Simplex -1, należą do tych, u których opryszczka wyskakuje zawsze z znienacka przed randką lub innym wydarzeniem roku. I ta grupa właścicieli zazwyczaj najbardziej jest zaangażowana w długotrwały proces leczenia biednego kocura/kocicy.

Udomowione koty na randki wybierają się zazwyczaj z rzadka, ale to wcale nie znaczy, iż, i im również herpeswirus nie zalazł za pazury, mam nadzieję,że solidnie stępione na drapaku , a nie sofie. Tą złą sławę zdobył sobie wywołując szereg okulistycznych chorób u tego gatunku jak:

keratitis,martwak rogówki u kota

• zapalenie spojówki i rogówki
• wrzodów rogówki
• suchego zapalenia rogówki i spojówek
• symblepharon czyli zrost spojówki ze spojówką lub rogówką
• martwiak rogówki (sequestrum)          
• eozynofilowe zapalenie rogówki kotów
• zapalenie błony naczyniowej

U starszych kotów najczęściej występuje nawracające zapalenie spojówek, któremu towarzyszy kurcz powiek, łzawienie, zwiększony wypływ z worków spojówkowych (często brunatno-brązowy, rdzawy), spojówki są przekrwione i obrzęknięte. U starszych osobników dość często objawy dotyczą tylko jednego oka.
Diagnoza zwyczajowo opierana jest na podstawie charakterystycznych objawów. Dostępne specjalistyczne testy dość często dają fałszywie dodatnie jak i fałszywie negatywne wyniki. Z tego też względu nie są użyteczne w praktyce klinicznej.

Leczenie czyli jak skutecznie walczyć z herpeswirusem

 

I tu, jak to mówią kociarze, pies pogrzebany. Otóż, w walce z herpeswirusem kotów, kluczowe znaczenie ma słowo "zapobieganie", a nie "leczenie", gdyż jak do tej pory nie znaleziono bezpiecznego leku antywirusowego. Większość leków przeciwwirusowych jest nie tylko nieskuteczna, ale i toksyczna dla kotów. Z tego też, względu niezmiernie ważne jest szczepienie kotów przeciwko FHV-1. Szczepionki znacznie zmniejszają ryzyko wystąpienia choroby i łagodzą jej przebieg, jednak nie są w stanie zapobiec zakażeniu

 Zdrowy kot to kot zrelaksowany. 

W miarę możliwości powinnyśmy chronić naszego tygrysa przed czynnikami stresującymi. Każde stresujące zajęcie powoduje spadek odporności, czyli zostawia otwarte okno dla wirusa. Niektóre koty są dość neurotyczne i zlęknione.  Inne jak mój Orynio, są patologicznie uzależnione od właściciela i jak tylko widzą, iż właściciel wychodzi do pracy, mdleją na zawołanie i udają, ciężko chorych. Pomóc im może feromonoterapia, w której wykorzystuje się syntetyczne feromony policzkowe kotów. Feromony zapewniają kotu poczucie bezpieczeństwa i komfortu oraz redukują stres spowodowany zmianą otoczenia bądź jakąkolwiek zmianą. Koty wbrew pozorom to zwierzęta, które ponad wszystko cenią sobie stabilizację. Czego niestety nie można powiedzieć, o niektórych mężczyznach, ehh.

Obecnie na rynku dostępne są obróżki zawierające feromony jak i dyfuzory do kontaktu, które rozprowadzają miłą dla kota woń na 70 m2. Woń jest niewyczuwalna przez ludzi.

Można również, stosować preparaty podnoszące naturalną odporność zwierzaka. W doborze odpowiedniego pomorze ci lekarz weterynarii.

L-lysine jest aminokwasem, który spowalnia i ogranicza replikację herpeswirusa kociego. Jej działanie oparte jest na ograniczeniu przemian argininy, aminokwasu odgrywającego ważną rolę w replikacji FHV-1. Podając L-lyzinę prowadzimy do zmniejszenia dostępności argininy w organizmie kota i tym samym spowalniamy, ograniczamy replikację wirusa. Dobowa dawka L-lyziny dla kociąt wynosi 250mg, a dla dorosłych osobników 500mg. Dostępne na rynku preparaty mają postać smakowego żelu i są stosunkowo łatwe do podania doustnie. Można je rownież wymieszać z mokrym pokarmem. U niektórych kotów, po rozpoczęciu suplementacji tym aminokwasem, pojawiają się wymioty. W takim przypadku na ok. 7 dni należy zaprzestać podawania L-lysiny. Po tym okresie rozpocząć podawanie preparatu w zmniejszonej dawce i po ok. 2 tygodniach wrócić do dawki zalecanej. Wymioty rzadziej występują jeśli l-lyzina podawana jest z pokarmem.

Famcyklowir (Famvir) jest lekiem dającym nadzieję na znalezienie skutecznej broni w walce z FHV-1. W badaniu klinicznym koty z okulistycznymi objawami zakażenia wirusem otrzymywały famcyklowir w dawce 62,5mg/kot 2 razy dziennie do 125mg/kot trzy raz dziennie. U wszystkich zwierząt zaobserwowano poprawę stanu klinicznego, u niektórych doszło do całkowitej remisji. Co ważniejsze, nie zaobserwowano żadnych objawów ubocznych. Lek obecnie jest dostępny w Polsce. Niestety jest niezwykle kosztowny.
 Famvir- publikacje naukowe
Famvir-publikacje naukowe 2 

Reasumując. 

• FHV-1 powoduje zakażenie latentne czyli wirus obecny jest w organizmie kota przez całe jego życie, ale w stanie uśpienia.
• W okresie aktywacji wirusa dochodzi do jego namnażania i wydalania  przez zakażone zwierzę. Może temu towarzyszyć wystąpienie objawów klinicznych.
•  U dorosłych kotów FHV-1 jest główną przyczyną choroby oczu.Najczęściej powoduje zapalenie spojówek.
• Herpeswirusowe zapalenie spojówek leczy się miejscowo antybiotykiem w kroplach np. tobramycyna, erythromycyna,ofloksacyna oraz podaje się miejscowo niesteroidowe leki przeciwzaplane.
• NIE MOŻNA PODAWAĆ KROPLI OKULISTYCZNYCH ZAWIERAJĄCYCH STERYDY. Powodują one zmniejszenie miejscowej odporności, wspomagając tym samym replikacje wirusa. Mogą również predysponować do powstania wrzodu rogówki. (FHV-1 powoduje również zapalenie rogówki)
• i najważniejsze, uzbroić się w cierpliwość, gdyż FHV-1 jest czujny i dość często dochodzi do nawrotów choroby.

Continue

Nadcisnienie krwi przyczyną odwarstwienia siatkówki u kota

Bohaterem tego postu jest jeden z moich pacjentów, 10 letni kot rasy europejskiej. Pewnego dnia, Pan Kot jak zwykle obudził się wcześnie rano. Jak to miał w zwyczaju, udał się do sypialni swoich właścicieli. Jednak tego ranka, najwyraźniej wstał lewą nogą. Droga do sypialni przez noc zmieniła się nie do poznania, „jakaś taka wyboista i zamazana” - mruknął pod nosem Pan Kot. Bęc uderzył w ścianę, Łuup obił się o komodę. No niech to…..!!! Miaaauuuu!!

    Właściciele zaniepokojeni nagłą utratą wzorku Pana Kota, zapisali go na wizytę. Podczas badania stwierdzono odwarstwienie siatkówki w oku lewym i wylewy krwi do siatkówki w oku prawym.  Pan Kot został uprzejmie poinformowany, iż cierpi na retinopatię nadciśnieniową. Zmierzono mu ciśnienie krwi i z walizką leków odesłano nieco spokojniejszego do domu.

Winowajcą zaistniałej sytuacji był jeden z najgroźniejszych wrogów narządu wzroku – 

NADCIŚNIENIE TĘTNICZE. 

Odwarstwienie siatkówki u kota.

Continue

Choroby układowe i ich objawy okulistyczne czyli serial na blogu

 Badanie okulistyczne powinno być zawsze kompleksowe i wykonywane krok po kroku. Wszak oczy są zwierciadłem duszy. A co jeśli choroba oczu jest częścią kompleksu - choroby ogólnoustrojowej, dotykającej więcej niż jeden organ? 

Odwarstwienie siatkówki u kota chorującego na nadciśnienie ogólne.

Continue