W okulistyce weterynaryjnej nie ma częstszej choroby niż wrzodziejące
zapalenie rogówki. Jak są różne rodzaje owrzodzenia, tak są różne
przyczyny powstawania wrzodów rogówki, dlatego też są różne metody ich
leczenia. W każdym przypadku owrzodzenia rogówki przed podjęciem działań
terapeutycznych konieczne jest pełne badanie okulistyczne. Podczas
niego lekarz oceni charakter wrzodu, jego głębokość jak i ustali
pierwotną przyczynę uszkodzenia.
Wrzód rogówki (wrzodziejące zapalenie rogówki) definiujemy jako ubytek nabłonka przedniego rogówki i części jej zrębu. Przy utracie > 1/3 grubości zrębu mówi się o wrzodzie średnio głębokim lub głębokim zrębu. W wyniku utraty zrębu rogówki, aż do błony Descemeta powstaje przepuklina błony Descemeta. Jej obecność to wysokiego stopnia niebezpieczeństwo pęknięcia rogówki i bezwzględne wskazanie do zabiegu operacyjnego- wykonania uszypułowanego przeszczepu spojówki na rogówkę.
Konieczność przeprowadzenia tego zabiegu wynika z uwarunkowań anatomicznych i fizjologicznych rogówki. Rogówka
jest
bowiem delikatną, zewnętrzną warstwą gałki ocznej o grubości mniejszej
niż 1mm. By zachować swoją transparentność, została pozbawiona
naczyń krwionośnych. Jej odżywianie
odbywa się z naczyń rąbka rogówki, za pośrednictwem cieczy wodnistej
oraz
częściowo przez łzy. Ponieważ
rogówka odgrywa rolę okna na świat i załamuje promienie świetlne, zmiany
w niej
występujące z reguły pogarszają widzenie. Fakt, iż rogówka jest pozbawiona naczyń, w pewnych okolicznościach działa na jej niekorzyść. Zrąb rogówki ma ograniczone możliwości
regeneracyjne, a proces gojenia jest długotrwały, może trwać wiele
tygodni.W tym przypadku czas nie zawsze działa na korzyść pacjenta...
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o budowie rogówki jak i typach wrzodów rogówki kliknij tutaj
 |
| Przepuklina błony Descemeta. |
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o budowie rogówki jak i typach wrzodów rogówki kliknij tutaj
